Çocukluk yıllarımdaki o talihsiz kazadan sonra hayata tutunmamı sağlayan, aslında insanların sokağa terk ettiği minicik bir candı. Henüz çok küçük, terrier cinsi bir sokak köpeği olan "peri kızım", o gün benim kurtarıcım oldu. Bisikletimle giderken bir aracın çarpması sonucu kaldırıma fırlamıştım ve hareket edemiyordum. O güne dek köpeklerden korkan biri olmama rağmen, o minicik ayaklarıyla çevredeki insanlara beni buldurmak için verdiği çaba, hayatımın en önemli dönüm noktası oldu. Çarpan kişi arkasına bakmadan kaçarken, insanların sokağa bıraktığı o canın sergilediği merhamet, bana gerçek sadakati öğretti. Belki de herkes bir kedi veya köpek sahiplense, sorumluluk ve vicdan duyguları çok daha farklı gelişirdi.